Drie manieren waarop AI zorg kan ondersteunen
Persoonlijke programma’s, laagdrempelig inchecken en steun tussen sessies: drie richtingen van AI in e-health die wij onderzoeken.

In theorie heeft AI ook in de e-health veel toepassingen. Wat ons betreft zijn er voorlopig drie veelbelovende richtingen: programma’s persoonlijker maken, laagdrempelig inchecken en cliënten ook tussen sessies steunen. Maar of daar écht kansen liggen, moet nog blijken. Dat verkennen we op dit moment. Er zijn nog geen producten, er staat nog niets vast en er komen vast nog andere toepassingen bij. Vooralsnog draait alles om goed onderzoek.
Hoe kan AI een programma persoonlijker maken?
Het idee is dat AI teksten en video’s op maat maakt voor een cliënt. Denk aan een oefening over piekeren die aansluit bij iemands werk of leefsituatie.
Belangrijke voorwaarde: de tekst moet kloppen en veilig zijn. Dat zien we ook terug in onze Delphi-studie met expertpanel. Zo kwam daar ‘Personalisatie sluit aan bij leefwereld’ aan bod, een van de criteria binnen kwaliteitsdimensie ‘Persoonsgerichtheid en Bruikbaarheid’. In andere woorden: persoonlijk is pas goed als het ook klopt.
Kan AI cliënten ook tussen sessies door steunen?
AI kan de rol vervullen van virtuele hulp die helpt om tussentijdse huiswerkopdrachten te doen, vragen over psycho-educatie beantwoordt en structuur biedt in de week. Zo hoeven cliënten vragen niet tot hun volgende afspraak te bewaren.
Het belangrijkste is dat AI echt begrijpt wat een cliënt bedoelt en niet zomaar meepraat. In de Delphi-studie kwam dit terug onder de kwaliteitsdimensie ‘Validiteit’, waaronder ‘Begrip en doorvragen’ en ‘Niet onjuist meepraten’.
Kan AI laagdrempelig inchecken en emotionele steun bieden aan cliënten?
Cliënten kunnen een drempel ervaren om tussentijds contact op te nemen met hulpverleners of zorgprofessionals. Met AI kan het mogelijk worden om een kort en laagdrempelig check-inmoment aan te bieden op momenten dat cliënten behoefte hebben aan steun.
Deze richting is de gevoeligste van de drie. Als een cliënt het moeilijk heeft, moet AI dat niet alleen herkennen, maar ook begrijpen wat het moet doen. In de studie kwam dat terug als ‘Empathisch vermogen’ en ‘Herkenning en doorverwijzing bij crisis-/noodsituatie’. Die laatste maakte deel uit van de kwaliteitsdimensie die ons expertpanel het belangrijkste vond: ‘Veiligheid en Risico’.
Wat is nu de stand van zaken?
Op dit moment verkennen we bovenstaande drie richtingen. Zonder verwachtingen of doelen – we ontwikkelen nog niets. Eerst willen we weten wat professionals, deskundigen en cliënten willen, en waar ze precies grenzen trekken. Ook wat AI absoluut niet mag doen, hoort bij dat onderzoek.
Verder lezen
We sturen ons onderzoek naar AI-toepassingen in e-health bewust niet. Hier leggen we uit waarom.
